Islandsko-český studijní slovník
Velryba - hvalur

×

Přidejte nové slovo

Hesla, která Vám ve slovníku chybí, můžete zde po jednom přidat - česká i islandská. Nebojte se podělit se s námi Vaší znalostí a vědou a napište nám do poznámek, jaký se domníváte, že je překlad. Návrhy na nová hesla postupně projdeme a umístíme je do slovníku.

sögn
[sœɡ̊n̥] - f (sagnar, sagnir) 1. saga vyprávění, příběh, historka, povídka það er sögn manna að povídá se, že 2. frásögn tvrzení, prohlášení, oznámení að sögn e-rs prep podle (tvrzení) (koho) 3. sagnorð jaz. sloveso verbum persónuleg sögn osobní sloveso tveggja andlaga sögn tvígild áhrifssögn jaz. ditranzitivní sloveso 4. (trumfová) hláška
Islandsko-český studijní slovník
sögn
sögn Slovo patří mezi 2800 nejfrekventovanějších slov.
f (sagnar, sagnir)
[sœɡ̊n̥]
1. (saga) vyprávění, příběh, historka, povídka
það er sögn manna povídá se, že
2. (frásögn) tvrzení, prohlášení, oznámení
sögn e-rs prep podle (tvrzení) (koho)
3. (sagnorð) jaz. sloveso (l. verbum)
persónuleg sögn osobní sloveso
tveggja andlaga sögn (tvígild áhrifssögn) jaz. ditranzitivní sloveso
4. (trumfová) hláška
Skloňování
jednotné číslo
h bez členuse členem
1.psögnsögnin
4.psögnsögnina
3.psögnsögninni
2.psagnarsagnarinnar
množné číslo
h bez členuse členem
1.psagnirsagnirnar
4.psagnirsagnirnar
3.psögnumsögnunum
2.psagnasagnanna
Příklady ve větách
afturbeygð sögn zvratné sloveso
Það fer eftir merkingu sagnarinnar. To záleží na významu slovesa.
ópersónuleg sögn neosobní sloveso
pína e-n til sagna přinutit (koho), aby promluvil
sterk sögn silné sloveso
veik sögn slabé sloveso
Synonyma a antonyma
sagnorð jaz. sloveso
Tématicky podobná slova
SLOVNÍ DRUH - ORÐFLOKKUR
atviksorð, eftirsetning, fornafn, forsetning, lýsingarorð, nafnorð, sagnorð, samtenging, sögn, töluorð, upphrópun, ögn, (+ 3 ->)
GRAMATIKA - MÁLFRÆÐI
ab. fn., , aðaláhersla, aðalsetning, aðalsögn, aðaltenging, aðblástur, aðkomuorð, aðskeyti, afleiddur, afleiddur, afleiðingarsetning, afleiðingartenging, afröddun, afturbeygður, afturbeygður, afturbeygður, afturbeygður, agnarsögn, akureyrska, alþýðuskýring, andheiti, andl., andlag, andlag, andlag, andlagssetning, andræðni, andræður, andstæðugreining, ao., atkvæðaskipting, atkvæði, atvikssetning, augabragðssögn, aukaáhersla, aukafallsfrumlag, aukafallsliður, aukafrumlag, aukasetning, aukatenging, ábendingarfornafn, ábfn., áfn., áhersla, áhersluatkvæði, áherslulaus, áhrifsbreyting, áhrifslaus, áhrifslaus, áhrifssögn, áhrifssögn, áhrs., ákv. gr., ákveðinn, ákvæðisorð, áls., ás., baklægur, baksetning, bakstaða, bandstafur, beinn, bendivísun, beyging, beyging, beyging, beygingakerfi, beygingar, beygingardæmi, beygingarending, beygingarflokkur, beygingarmynd, beygja, beygja, beygjanlegur, bh., blendingsmál, boðháttarsetning, boðháttur, broddaður, broddstafur, broddur, brottfall, brottfelling, deiligreinir, djúpgerð, dvalarsögn, dönskusletta, ef., efn., efstastig, efstur, eignarfallsfrumlag, eignarfallsmynd, eignarfornafn, einhljóð, einkunn, einkvæður, einshljóða, einshljóða, eintala, einyrtur, ending, endurvísun, enskusletta, est., et., fall, fallbeyging, fallbeygja, fallending, fallháttur, fallorð, fallsetning, fallstjórn, fallvaldur, ferkvæður, fh., fimmkvæður, fjölkvæður, flámæli, flámæltur, fleirkvæður, fleirtala, fleiryrtur, fleiryrtur, flettiorð, fleygaður, flt., fn., forliður, forliður, formdeild, formdeild, formgerðarstefna, fornafnafellumál, fornafnsfellimál, fornyrði, forsetningarsögn, forsk., forskeyttur, forskeyttur, fónem, framandorð, framburðarmynd, framburðartákn, framburður, framkvæmdasögn, framstaða, framstæður, framsöguháttur, framtíð, framvísun, fráblása, fráblásinn, fráblástur, frálíking, frl., frt., frumlag, frumlagsígildi, frumlagssetning, frumstig, frumtala, fs., fsh., fsl., ft., fullyrðingarsetning, fyllidrefing, fylliliður, fylliorð, gagnstæðistenging, gagnverkandi, gerandi, germynd, gervifrumlag, gm., greinarmerki, greinarmerkjasetning, greinir, greinir, greinir, greinir, greinir, harðmæli, harðmæltur, hálfhljóð, hástig, háttarsetning, háttarsögn, háttur, heildheiti, hikorð, hinn, hjálparsögn, hk., hliðskipaður, hliðskipun, hliðstæður, hljóð, hljóðan, hljóðavíxl, hljóðbreyting, hljóðbrigði, hljóðfræðilegur, hljóðfræðingur, hljóðfræðitákn, hljóðfærsla, hljóðfærsla, hljóðgap, hljóðgildi, hljóðkerfi, hljóðlengd, hljóðmyndun, hljóðregla, hljóðrita, hljóðritun, hljóðritunarstafróf, hljóðritunartákn, hljóðskipti, hljóðtákn, hljóðtákn, hljóðungur, hljóðvarp, hljóðvilla, hljóðvilltur, hljóðvíxl, hlutheiti, horf, horf, horf, horfasögn, hortittur, hreintungustefna, hst., hvorugkyn, hvorugkyns, hvorugkynsorð, höfuðtala, innnafn, innskotssetning, innstaða, íðorð, kansellístíll, karlkyn, karlkyns, karlkynsorð, kennifall, kenniliður, kennimynd, kjarnafærsla, kk., klofning, kommusetning, kreólamál, kringing, kvenkyn, kvenkyns, kvenkynsorð, kvk., kyn, l., leppur, lh. nt., lh. þt., liðfall, liðfelldur, linmæli, linmæltur, ljóðhvíld, lo., lýsingarháttur, lýsingarháttur, lýsingarháttur, magnliður, magnorð, málaflokkur, málaætt, málbeiting, málfræðilegur, málfræðiregla, málfræðistol, málhafi, málheild, málhljóð, málkerfi, málkunnátta, málkunnáttukenning, mállýska, mállýskuorð, málnotkun, málrækt, málsaga, málsgrein, málsháttur, málsnið, málstol, málstola, máltaka, máltæki, málvenja, málvilla, málvísindamaður, málvöndun, málörvun, merkingarsvið, miðmynd, miðstig, mm., móðursetning, mst., mynd, myndan, myndbrigði, mörkun, n., nafnháttarauki, nafnháttarmerki, nafnháttarsetning, nafnháttur, nafnhvörf, nafnliður, naumraddaður, naumröddun, nefjaður, nefjun, nefkveðinn, nefkvæður, neitandi, neitandi, neitun, neitunarsetning, nf., nh., nlt., no., nt., núliðinn, núllfrumlag, nútíð, núþálegur, núþálegur, nýyrðasmíð, nýyrði, ofhvörf, ofvandaður, ofvöndun, orð, orðabókarhöfundur, orðaforði, orðaröð, orðasamband, orðatiltæki, orðflokkagreina, orðflokkagreining, orðflokkur, orðhluti, orðliður, orðmynd, orðmyndun, orðsifjar, orðskipan, orðskipting, orðskýring, orðstofn, orðtak, orsakarsetning, orsakarsögn, orsakartenging, óákveðinn, óbeinn, óbeygjanlegur, ófn., ókynjaður, óp., ópersónulegur, ópersónulegur, ópersónulegur, óreglulegur, óreglulegur, ótiltekinn, ótækur, óvirkur, óvirkur, p., persóna, persónubeyging, persónuending, persónufornafn, persónuháttur, pfn., radda, raddleysi, raðtala, rema, réttritunarregla, ritmál, ritregla, rót, ræða, ræða, röddun, rökliður, s., safnheiti, sagnar, sagnarnafnorð, sagnarögn, sagnbeyging, sagnbót, sagnfylling, sagnfylling, sagnfyllingarsetning, sagnleiddur, sagnmynd, samanburðarsetning, samanburðartenging, sambeyging, sambeygjast, samdráttur, samheiti, samhljóð, samhljóða, samhljóða, samhljóðakerfi, samhljóðaklasi, samhljóði, samhljóma, samhljóma, samkyn, samlaga, samlögun, samnafn, samnefni, sams., samsetning, samsettur, samstafa, samstafa, samstafa, samstofna, samyrði, sb., segð, setning, setningagerð, setningar, setningarbrot, setningarbygging, setningargerð, setningarliður, setningaskil, setningaskipun, sérheiti, sérhljóð, sérnafn, sérstæður, sf., sfn., skildagatíð, skilyrðissetning, skilyrðistenging, skýringarsetning, skýringartenging, slang, slangur, slanguryrði, sletta, smáorð, smáorðasögn, smækkunarorð, so., spurnar, spurnarform, spurnarfornafn, spurnarorð, spurnarsetning, spurnartenging, st., staðarforsetning, staðarsetning, staðreyndasögn, stafavíxl, stafmerki, stafsetningarregla, stakmál, sterkur, sterkur, stig, stigbeygja, stigbeygja, stigbreyta, stigbreyta, stigbreyting, stofn, stofnlægur, stytting, stýfður, sögn, tala, talmál, tengiorð, tengisögn, textasafn, tfn., tilgangssetning, tilgangstenging, tilvísunarfornafn, tilvísunarsetning, tilvísunartenging, tíð, tíð, tíð, tíðarsetning, tíðartenging, tíðasamræmi, tíðbeyging, to., tónamál, tónfall, tvenndarfornafn, tvfn., tvíhenda, tvíhljóð, tvíkvæður, tvítala, tvt., tvöfaldur, tvöfaldur, tækur, tökuorð, uh., umsagnarliður, umsögn, undanfari, undirheiti, undirskipaður, undirskipaður, undirskipun, us., úrfelling, útnafn, vb., veðursögn, veigrunarorð, veikur, veikur, vestfirska, vh., viðsk., viðskeytamál, viðskeyttur, viðskeyttur, viðskeyttur, viðtengingarháttur, viðurkenningarsetning, viðurkenningartenging, viðurlag, virkur, virkur, vörun, yfirfærður, yfirheiti, yfirmál, yfirskipaður, zeta, þáframtíð, þágufallsfrumlag, þágufallssýki, þáliðinn, þáskildagatíð, þátíð, þátta, þáttun, þema, þf., þgf., þlt., þm., þolandi, þolfallsfrumlag, þolfallsleysissögn, þolmynd, þorn, þriðji, þríhenda, þríhljóð, þt., þungur, ætt, öng, örn., örnefni, (+ 586 ->)
Příklady ve větách (LCC)
Složená slova
Sémantika (MO)
sögn er eiginleiki lögregla 733.5
eigin lýsir sögn 129.7
óreglulegur lýsir sögn 99
ófullkominn lýsir sögn 76.7
sanna andlag sögn 73.1
sögn er eiginleiki skipstjóri 43.9
sögn er eiginleiki eigandi 43.6
beyging er eiginleiki sögn 41.6
sögn er eiginleiki varðstjóri 38.7
sögn frumlag með herma 38.1
sögn er eiginleiki talsmaður 33.7
þjóðsaga og sögn 24.5
sögn er eiginleiki forsvarsmaður 23.8
þátíð er eiginleiki sögn 22.8
nafnorð og sögn 22.4
saga og sögn 21.8
ópersónulegur lýsir sögn 21.6
sögn er eiginleiki skipverji 21.2
beygja andlag sögn 17.2
núþálegur lýsir sögn 16.3
sögn er eiginleiki sjónarvottur 16
skyldur lýsir sögn 15.9
nútíð er eiginleiki sögn 13.6
nafnháttur er eiginleiki sögn 13.4
sögn er eiginleiki heimildarmaður 13.2
sögn frumlag með lækna 12.4
sögn er eiginleiki vefsíða 12
latneskur lýsir sögn 11.9
kennimynd er eiginleiki sögn 11
sögn er eiginleiki björgunarsveitarmaður 10.7
sögn er eiginleiki heimamaður 9.6
sögn er eiginleiki ríkisútvarp 8.4
sögn er eiginleiki aðstandandi 7.5
sögn er eiginleiki blað 6.3
sögn er eiginleiki vitni 5.6
sannur lýsir sögn 5.3
sögn í (+ þgf.) svigi 4.8
forn lýsir sögn 4.6
tíð er eiginleiki sögn 4.3
sögn er eiginleiki veiðimaður 4.3
boðháttur er eiginleiki sögn 4.3
áhrifslaus lýsir sögn 3.9
merkingarríkur lýsir sögn 3
sögn í (+ þgf.) viðtengingarháttur 3
sögn og forsetning 2.8
eyfellskur lýsir sögn 2.5
sögn og atviksorð 2.5
afturbeygður lýsir sögn 2.4
miðmynd er eiginleiki sögn 2.4
viðskeyttur lýsir sögn 2.3
sögn er eiginleiki staðarhaldari 2.3
sögusvið er eiginleiki sögn 2.2
sögn er eiginleiki björgunarmaður 2.2
sögn er eiginleiki vitnir 2.1
hjálparsögn og sögn 2.1
sannleiksgildi er eiginleiki sögn 2
sögn er eiginleiki maður 2
seiður er eiginleiki sögn 1.9
sögn í (+ þgf.) persónuháttur 1.8
sögn og þjóðtrú 1.8
sögn í (+ þgf.) setning 1.8
persónubeyging er eiginleiki sögn 1.8
einkvæður lýsir sögn 1.7
sögn er eiginleiki viðmælandi 1.6
sögn er eiginleiki höfundur 1.6
ósjálfstæður lýsir sögn 1.6
eldforn lýsir sögn 1.6
fallháttur er eiginleiki sögn 1.5
sögn af útilegumaður 1.5
(+ 66 ->)