Islandsko-český studijní slovník
Velryba - hvalur

×

Přidejte nové slovo

Hesla, která Vám ve slovníku chybí, můžete zde po jednom přidat - česká i islandská. Nebojte se podělit se s námi Vaší znalostí a vědou a napište nám do poznámek, jaký se domníváte, že je překlad. Návrhy na nová hesla postupně projdeme a umístíme je do slovníku.

óvirkur
[ouːvɪr̥ɡ̊ʏr̥] - adj 1. helgur volný (den ap.) (nepracovní) virkur óvirkur dagur volný den 2. aðgerðarlaus nečinný, neaktivní, pasivní 3. nefungující, nepracující 4. jaz. neproduktivní óvirkt viðskeyti jaz. neproduktivní přípona / sufix
Islandsko-český studijní slovník
óvirkur
ó··virkur
adj
[ouːvɪr̥ɡ̊ʏr̥]
1. (helgur) volný (den ap.) (nepracovní) (↑ virkur)
óvirkur dagur volný den
2. (aðgerðarlaus) nečinný, neaktivní, pasivní
3. nefungující, nepracující
4. jaz. neproduktivní
óvirkt viðskeyti jaz. neproduktivní přípona / sufix
Skloňování
1. stupeň, pozitiv - silné skloňování
jednotné číslo
ho m f n
1.p ~virkur ~virk ~virkt
4.p ~virkan ~virka ~virkt
3.p ~virkum ~virkri ~virku
2.p ~virks ~virkrar ~virks
1. stupeň, pozitiv - silné skloňování
množné číslo
m f n
1.p ~virkir ~virkar ~virk
4.p ~virka ~virkar ~virk
3.p ~virkum ~virkum ~virkum
2.p ~virkra ~virkra ~virkra

1. stupeň, pozitiv - slabé skloňování
jednotné číslo
m f n
1.p ~virki ~virka ~virka
4.p ~virka ~virku ~virka
3.p ~virka ~virku ~virka
2.p ~virka ~virku ~virka
1. stupeň, pozitiv - slabé skloňování
množné číslo
m f n
1.p ~virku ~virku ~virku
4.p ~virku ~virku ~virku
3.p ~virku ~virku ~virku
2.p ~virku ~virku ~virku

2. stupeň, komparativ - slabé skloňování
jednotné číslo
m f n
1.p ~virkari ~virkari ~virkara
4.p ~virkari ~virkari ~virkara
3.p ~virkari ~virkari ~virkara
2.p ~virkari ~virkari ~virkara
2. stupeň, komparativ - slabé skloňování
množné číslo
m f n
1.p ~virkari ~virkari ~virkari
4.p ~virkari ~virkari ~virkari
3.p ~virkari ~virkari ~virkari
2.p ~virkari ~virkari ~virkari

3. stupeň, superlativ - silné skloňování
jednotné číslo
m f n
1.p ~virkastur ~virkust ~virkast
4.p ~virkastan ~virkasta ~virkast
3.p ~virkustum ~virkastri ~virkustu
2.p ~virkasts ~virkastrar ~virkasts
3. stupeň, superlativ - silné skloňování
množné číslo
m f n
1.p ~virkastir ~virkastar ~virkust
4.p ~virkasta ~virkastar ~virkust
3.p ~virkustum ~virkustum ~virkustum
2.p ~virkastra ~virkastra ~virkastra

3. stupeň, superlativ - slabé skloňování
jednotné číslo
m f n
1.p ~virkasti ~virkasta ~virkasta
4.p ~virkasta ~virkustu ~virkasta
3.p ~virkasta ~virkustu ~virkasta
2.p ~virkasta ~virkustu ~virkasta
3. stupeň, superlativ - slabé skloňování
množné číslo
m f n
1.p ~virkustu ~virkustu ~virkustu
4.p ~virkustu ~virkustu ~virkustu
3.p ~virkustu ~virkustu ~virkustu
2.p ~virkustu ~virkustu ~virkustu
Tématicky podobná slova
GRAMATIKA - MÁLFRÆÐI
ab. fn., , aðaláhersla, aðalsetning, aðalsögn, aðaltenging, aðblástur, aðkomuorð, aðskeyti, afleiddur, afleiddur, afleiðingarsetning, afleiðingartenging, afröddun, afturbeygður, afturbeygður, afturbeygður, afturbeygður, agnarsögn, akureyrska, alþýðuskýring, andheiti, andl., andlag, andlag, andlag, andlagssetning, andræðni, andræður, andstæðugreining, ao., atkvæðaskipting, atkvæði, atvikssetning, augabragðssögn, aukaáhersla, aukafallsfrumlag, aukafallsliður, aukafrumlag, aukasetning, aukatenging, ábendingarfornafn, ábfn., áfn., áhersla, áhersluatkvæði, áherslulaus, áhrifsbreyting, áhrifslaus, áhrifslaus, áhrifssögn, áhrifssögn, áhrs., ákv. gr., ákveðinn, ákvæðisorð, áls., ás., baklægur, baksetning, bakstaða, bandstafur, beinn, bendivísun, beyging, beyging, beyging, beygingakerfi, beygingar, beygingardæmi, beygingarending, beygingarflokkur, beygingarmynd, beygja, beygja, beygjanlegur, bh., blendingsmál, boðháttarsetning, boðháttur, broddaður, broddstafur, broddur, brottfall, brottfelling, deiligreinir, djúpgerð, dvalarsögn, dönskusletta, ef., efn., efstastig, efstur, eignarfallsfrumlag, eignarfallsmynd, eignarfornafn, einhljóð, einkunn, einkvæður, einshljóða, einshljóða, eintala, einyrtur, ending, endurvísun, enskusletta, est., et., fall, fallbeyging, fallbeygja, fallending, fallháttur, fallorð, fallsetning, fallstjórn, fallvaldur, ferkvæður, fh., fimmkvæður, fjölkvæður, flámæli, flámæltur, fleirkvæður, fleirtala, fleiryrtur, fleiryrtur, flettiorð, fleygaður, flt., fn., forliður, forliður, formdeild, formdeild, formgerðarstefna, fornafnafellumál, fornafnsfellimál, fornyrði, forsetningarsögn, forsk., forskeyttur, forskeyttur, fónem, framandorð, framburðarmynd, framburðartákn, framburður, framkvæmdasögn, framstaða, framstæður, framsöguháttur, framtíð, framvísun, fráblása, fráblásinn, fráblástur, frálíking, frl., frt., frumlag, frumlagsígildi, frumlagssetning, frumstig, frumtala, fs., fsh., fsl., ft., fullyrðingarsetning, fyllidrefing, fylliliður, fylliorð, gagnstæðistenging, gagnverkandi, gerandi, germynd, gervifrumlag, gm., greinarmerki, greinarmerkjasetning, greinir, greinir, greinir, greinir, greinir, harðmæli, harðmæltur, hálfhljóð, hástig, háttarsetning, háttarsögn, háttur, heildheiti, hikorð, hinn, hjálparsögn, hk., hliðskipaður, hliðskipun, hliðstæður, hljóð, hljóðan, hljóðavíxl, hljóðbreyting, hljóðbrigði, hljóðfræðilegur, hljóðfræðingur, hljóðfræðitákn, hljóðfærsla, hljóðfærsla, hljóðgap, hljóðgildi, hljóðkerfi, hljóðlengd, hljóðmyndun, hljóðregla, hljóðrita, hljóðritun, hljóðritunarstafróf, hljóðritunartákn, hljóðskipti, hljóðtákn, hljóðtákn, hljóðungur, hljóðvarp, hljóðvilla, hljóðvilltur, hljóðvíxl, hlutheiti, horf, horf, horf, horfasögn, hortittur, hreintungustefna, hst., hvorugkyn, hvorugkyns, hvorugkynsorð, höfuðtala, innnafn, innskotssetning, innstaða, íðorð, kansellístíll, karlkyn, karlkyns, karlkynsorð, kennifall, kenniliður, kennimynd, kjarnafærsla, kk., klofning, kommusetning, kreólamál, kringing, kvenkyn, kvenkyns, kvenkynsorð, kvk., kyn, l., leppur, lh. nt., lh. þt., liðfall, liðfelldur, linmæli, linmæltur, ljóðhvíld, lo., lýsingarháttur, lýsingarháttur, lýsingarháttur, magnliður, magnorð, málaflokkur, málaætt, málbeiting, málfræðilegur, málfræðiregla, málfræðistol, málhafi, málheild, málhljóð, málkerfi, málkunnátta, málkunnáttukenning, mállýska, mállýskuorð, málnotkun, málrækt, málsaga, málsgrein, málsháttur, málsnið, málstol, málstola, máltaka, máltæki, málvenja, málvilla, málvísindamaður, málvöndun, málörvun, merkingarsvið, miðmynd, miðstig, mm., móðursetning, mst., mynd, myndan, myndbrigði, mörkun, n., nafnháttarauki, nafnháttarmerki, nafnháttarsetning, nafnháttur, nafnhvörf, nafnliður, naumraddaður, naumröddun, nefjaður, nefjun, nefkveðinn, nefkvæður, neitandi, neitandi, neitun, neitunarsetning, nf., nh., nlt., no., nt., núliðinn, núllfrumlag, nútíð, núþálegur, núþálegur, nýyrðasmíð, nýyrði, ofhvörf, ofvandaður, ofvöndun, orð, orðabókarhöfundur, orðaforði, orðaröð, orðasamband, orðatiltæki, orðflokkagreina, orðflokkagreining, orðflokkur, orðhluti, orðliður, orðmynd, orðmyndun, orðsifjar, orðskipan, orðskipting, orðskýring, orðstofn, orðtak, orsakarsetning, orsakarsögn, orsakartenging, óákveðinn, óbeinn, óbeygjanlegur, ófn., ókynjaður, óp., ópersónulegur, ópersónulegur, ópersónulegur, óreglulegur, óreglulegur, ótiltekinn, ótækur, óvirkur, óvirkur, p., persóna, persónubeyging, persónuending, persónufornafn, persónuháttur, pfn., radda, raddleysi, raðtala, rema, réttritunarregla, ritmál, ritregla, rót, ræða, ræða, röddun, rökliður, s., safnheiti, sagnar, sagnarnafnorð, sagnarögn, sagnbeyging, sagnbót, sagnfylling, sagnfylling, sagnfyllingarsetning, sagnleiddur, sagnmynd, samanburðarsetning, samanburðartenging, sambeyging, sambeygjast, samdráttur, samheiti, samhljóð, samhljóða, samhljóða, samhljóðakerfi, samhljóðaklasi, samhljóði, samhljóma, samhljóma, samkyn, samlaga, samlögun, samnafn, samnefni, sams., samsetning, samsettur, samstafa, samstafa, samstafa, samstofna, samyrði, sb., segð, setning, setningagerð, setningar, setningarbrot, setningarbygging, setningargerð, setningarliður, setningaskil, setningaskipun, sérheiti, sérhljóð, sérnafn, sérstæður, sf., sfn., skildagatíð, skilyrðissetning, skilyrðistenging, skýringarsetning, skýringartenging, slang, slangur, slanguryrði, sletta, smáorð, smáorðasögn, smækkunarorð, so., spurnar, spurnarform, spurnarfornafn, spurnarorð, spurnarsetning, spurnartenging, st., staðarforsetning, staðarsetning, staðreyndasögn, stafavíxl, stafmerki, stafsetningarregla, stakmál, sterkur, sterkur, stig, stigbeygja, stigbeygja, stigbreyta, stigbreyta, stigbreyting, stofn, stofnlægur, stytting, stýfður, sögn, tala, talmál, tengiorð, tengisögn, textasafn, tfn., tilgangssetning, tilgangstenging, tilvísunarfornafn, tilvísunarsetning, tilvísunartenging, tíð, tíð, tíð, tíðarsetning, tíðartenging, tíðasamræmi, tíðbeyging, to., tónamál, tónfall, tvenndarfornafn, tvfn., tvíhenda, tvíhljóð, tvíkvæður, tvítala, tvt., tvöfaldur, tvöfaldur, tækur, tökuorð, uh., umsagnarliður, umsögn, undanfari, undirheiti, undirskipaður, undirskipaður, undirskipun, us., úrfelling, útnafn, vb., veðursögn, veigrunarorð, veikur, veikur, vestfirska, vh., viðsk., viðskeytamál, viðskeyttur, viðskeyttur, viðskeyttur, viðtengingarháttur, viðurkenningarsetning, viðurkenningartenging, viðurlag, virkur, virkur, vörun, yfirfærður, yfirheiti, yfirmál, yfirskipaður, zeta, þáframtíð, þágufallsfrumlag, þágufallssýki, þáliðinn, þáskildagatíð, þátíð, þátta, þáttun, þema, þf., þgf., þlt., þm., þolandi, þolfallsfrumlag, þolfallsleysissögn, þolmynd, þorn, þriðji, þríhenda, þríhljóð, þt., þungur, ætt, öng, örn., örnefni, (+ 586 ->)
Příklady ve větách (LCC)
Sémantika (MO)
óvirkur lýsir alki 41.9
óvirkur lýsir alkóhólisti 36
óvirkur lýsir úrgangur 32.6
virkur og óvirkur 24.6
óvirkur lýsir fíkill 18.3
óvirkur lýsir þiggjandi 7.9
óvirkur lýsir orðaforði 6.4
óvirkur lýsir móttakandi 6
óvirkur lýsir skjal 5.1
óvirkur lýsir öreind 4.4
óvirkur lýsir efni 4.3
óvirkur lýsir tálbeita 4.1
óvirkur lýsir eldfjall 3.5
óvirkur lýsir sjóðfélagi 2.1
óvirkur lýsir áhorfandi 1.8
óvirkur lýsir skjaldkirtill 1.7
óvirkur lýsir eldgígur 1.5
óvirkur lýsir djúpsprengja 1.5
óvirkur lýsir fylgifyrirbæri 0.9
óvirkur lýsir dópisti 0.9
óvirkur lýsir alkohólisti 0.9
óvirkur lýsir ísómera 0.8
(+ 19 ->)