Islandsko-český studijní slovník
Velryba - hvalur

×

Přidejte nové slovo

Hesla, která Vám ve slovníku chybí, můžete zde po jednom přidat - česká i islandská. Nebojte se podělit se s námi Vaší znalostí a vědou a napište nám do poznámek, jaký se domníváte, že je překlad. Návrhy na nová hesla postupně projdeme a umístíme je do slovníku.

ótækur
[ouːtʰaiɡ̊ʏr̥] - adj 1. óhæfur nepřijatelný, neakceptovatelný tækur 2. jaz. gramaticky nesprávný ótæk setning gramaticky nesprávná věta
Islandsko-český studijní slovník
ótækur
ó··tækur
adj
[ouːtʰaiɡ̊ʏr̥]
1. (óhæfur) nepřijatelný, neakceptovatelný (↑ tækur)
2. jaz. gramaticky nesprávný
ótæk setning gramaticky nesprávná věta
Skloňování
1. stupeň, pozitiv - silné skloňování
jednotné číslo
ho m f n
nom ~tækur ~tæk ~tækt
acc ~tækan ~tæka ~tækt
dat ~tækum ~tækri ~tæku
gen ~tæks ~tækrar ~tæks
1. stupeň, pozitiv - silné skloňování
množné číslo
m f n
nom ~tækir ~tækar ~tæk
acc ~tæka ~tækar ~tæk
dat ~tækum ~tækum ~tækum
gen ~tækra ~tækra ~tækra

1. stupeň, pozitiv - slabé skloňování
jednotné číslo
m f n
nom ~tæki ~tæka ~tæka
acc ~tæka ~tæku ~tæka
dat ~tæka ~tæku ~tæka
gen ~tæka ~tæku ~tæka
1. stupeň, pozitiv - slabé skloňování
množné číslo
m f n
nom ~tæku ~tæku ~tæku
acc ~tæku ~tæku ~tæku
dat ~tæku ~tæku ~tæku
gen ~tæku ~tæku ~tæku

2. stupeň, komparativ - slabé skloňování
jednotné číslo
m f n
nom ~tækari ~tækari ~tækara
acc ~tækari ~tækari ~tækara
dat ~tækari ~tækari ~tækara
gen ~tækari ~tækari ~tækara
2. stupeň, komparativ - slabé skloňování
množné číslo
m f n
nom ~tækari ~tækari ~tækari
acc ~tækari ~tækari ~tækari
dat ~tækari ~tækari ~tækari
gen ~tækari ~tækari ~tækari

3. stupeň, superlativ - silné skloňování
jednotné číslo
m f n
nom ~tækastur ~tækust ~tækast
acc ~tækastan ~tækasta ~tækast
dat ~tækustum ~tækastri ~tækustu
gen ~tækasts ~tækastrar ~tækasts
3. stupeň, superlativ - silné skloňování
množné číslo
m f n
nom ~tækastir ~tækastar ~tækust
acc ~tækasta ~tækastar ~tækust
dat ~tækustum ~tækustum ~tækustum
gen ~tækastra ~tækastra ~tækastra

3. stupeň, superlativ - slabé skloňování
jednotné číslo
m f n
nom ~tækasti ~tækasta ~tækasta
acc ~tækasta ~tækustu ~tækasta
dat ~tækasta ~tækustu ~tækasta
gen ~tækasta ~tækustu ~tækasta
3. stupeň, superlativ - slabé skloňování
množné číslo
m f n
nom ~tækustu ~tækustu ~tækustu
acc ~tækustu ~tækustu ~tækustu
dat ~tækustu ~tækustu ~tækustu
gen ~tækustu ~tækustu ~tækustu
Synonyma a antonyma
óaðgengilegur nepřijatelný, nepřípustný
ófær nepřijatelný, nepřípustný
Tématicky podobná slova
GRAMATIKA - MÁLFRÆÐI
ab. fn., , aðaláhersla, aðalsetning, aðalsögn, aðaltenging, aðblástur, aðkomuorð, aðskeyti, afleiddur, afleiddur, afleiðingarsetning, afleiðingartenging, afröddun, afturbeygður, afturbeygður, afturbeygður, afturbeygður, agnarsögn, akureyrska, alþýðuskýring, andheiti, andl., andlag, andlag, andlag, andlagssetning, andræðni, andræður, andstæðugreining, ao., atkvæðaskipting, atkvæði, atvikssetning, augabragðssögn, aukaáhersla, aukafallsfrumlag, aukafallsliður, aukafrumlag, aukasetning, aukatenging, ábendingarfornafn, ábfn., áfn., áhersla, áhersluatkvæði, áherslulaus, áhrifsbreyting, áhrifslaus, áhrifslaus, áhrifssögn, áhrifssögn, áhrs., ákv. gr., ákveðinn, ákvæðisorð, áls., ás., baklægur, baksetning, bakstaða, bandstafur, beinn, bendivísun, beyging, beyging, beyging, beygingakerfi, beygingalaus, beygingamál, beygingar, beygingardæmi, beygingarending, beygingarflokkur, beygingarmynd, beygja, beygja, beygjanlegur, bh., blendingsmál, boðháttarsetning, boðháttur, broddaður, broddstafur, broddur, brottfall, brottfelling, deiligreinir, djúpgerð, dvalarsögn, dönskusletta, ef., efn., efstastig, efstur, eignarfallsfrumlag, eignarfallsmynd, eignarfornafn, einangraður, einhljóð, einkunn, einkvæður, einshljóða, einshljóða, eintala, einyrtur, ending, endurvísun, enskusletta, est., et., fall, fallbeyging, fallbeygja, fallending, fallháttur, fallorð, fallsetning, fallstjórn, fallvaldur, ferkvæður, fh., fimmkvæður, fjölkvæður, fjöltengismál, flámæli, flámæltur, fleirkvæður, fleirtala, fleiryrtur, fleiryrtur, flettiorð, fleygaður, flt., fn., forliður, forliður, formdeild, formdeild, formgerðarstefna, fornafnafellumál, fornafnsfellimál, fornyrði, forsetningarsögn, forsk., forskeyttur, forskeyttur, fónem, framandorð, framburðarmynd, framburðartákn, framburður, framkvæmdasögn, framstaða, framstæður, framsöguháttur, framtíð, framvísun, fráblása, fráblásinn, fráblástur, frálíking, frl., frt., frumlag, frumlagsígildi, frumlagssetning, frumstig, frumtala, fs., fsh., fsl., ft., fullyrðingarsetning, fyllidrefing, fylliliður, fylliorð, gagnstæðistenging, gagnverkandi, gerandi, germynd, gervifrumlag, gm., greinarmerki, greinarmerkjasetning, greinir, greinir, greinir, greinir, greinir, harðmæli, harðmæltur, hálfhljóð, hástig, háttarsetning, háttarsögn, háttur, heildheiti, hikorð, hinn, hjálparsögn, hk., hliðskipaður, hliðskipun, hliðstæður, hljóð, hljóðan, hljóðavíxl, hljóðbreyting, hljóðbrigði, hljóðfræðilegur, hljóðfræðingur, hljóðfræðitákn, hljóðfærsla, hljóðfærsla, hljóðgap, hljóðgildi, hljóðkerfi, hljóðlengd, hljóðmyndun, hljóðregla, hljóðrita, hljóðritun, hljóðritunarstafróf, hljóðritunartákn, hljóðskipti, hljóðtákn, hljóðtákn, hljóðungur, hljóðvarp, hljóðvilla, hljóðvilltur, hljóðvíxl, hlutheiti, horf, horf, horf, horfasögn, hortittur, hreintungustefna, hst., hvorugkyn, hvorugkyns, hvorugkynsorð, höfuðtala, innnafn, innskotssetning, innstaða, íðorð, kansellístíll, karlkyn, karlkyns, karlkynsorð, kennifall, kenniliður, kennimynd, kjarnafærsla, kk., klofning, kommusetning, kreólamál, kringing, kvenkyn, kvenkyns, kvenkynsorð, kvk., kyn, l., leppur, lh. nt., lh. þt., liðfall, liðfelldur, linmæli, linmæltur, ljóðhvíld, lo., lýsingarháttur, lýsingarháttur, lýsingarháttur, magnliður, magnorð, málaflokkur, málaætt, málbeiting, málfræðilegur, málfræðiregla, málfræðistol, málhafi, málheild, málhljóð, málkerfi, málkunnátta, málkunnáttukenning, mállýska, mállýskuorð, málnotkun, málrækt, málsaga, málsgrein, málsháttur, málsnið, málstol, málstola, máltaka, máltæki, málvenja, málvilla, málvísindamaður, málvöndun, málörvun, merkingarsvið, miðmynd, miðstig, mm., móðursetning, mst., mynd, myndan, myndbrigði, mörkun, n., nafnháttarauki, nafnháttarmerki, nafnháttarsetning, nafnháttur, nafnhvörf, nafnliður, naumraddaður, naumröddun, nefjaður, nefjun, nefkveðinn, nefkvæður, neitandi, neitandi, neitun, neitunarsetning, nf., nh., nlt., no., nt., núliðinn, núllfrumlag, nútíð, núþálegur, núþálegur, nýyrðasmíð, nýyrði, ofhvörf, ofvandaður, ofvöndun, orð, orðabókarhöfundur, orðaforði, orðaröð, orðasamband, orðatiltæki, orðflokkagreina, orðflokkagreining, orðflokkur, orðhluti, orðliður, orðmynd, orðmyndun, orðsifjar, orðskipan, orðskipting, orðskýring, orðstofn, orðtak, orsakarsetning, orsakarsögn, orsakartenging, óákveðinn, óbeinn, óbeygjanlegur, ófn., ókynjaður, óp., ópersónulegur, ópersónulegur, ópersónulegur, óreglulegur, óreglulegur, ótiltekinn, ótækur, óvirkur, óvirkur, p., persóna, persónubeyging, persónuending, persónufornafn, persónuháttur, pfn., radda, raddleysi, raðtala, rema, réttritunarregla, ritmál, ritregla, rót, ræða, ræða, röddun, rökliður, s., safnheiti, sagnar, sagnarnafnorð, sagnarögn, sagnbeyging, sagnbót, sagnfylling, sagnfylling, sagnfyllingarsetning, sagnleiddur, sagnmynd, samanburðarsetning, samanburðartenging, sambeyging, sambeygjast, samdráttur, samheiti, samhljóð, samhljóða, samhljóða, samhljóðakerfi, samhljóðaklasi, samhljóði, samhljóma, samhljóma, samkyn, samlaga, samlögun, samnafn, samnefni, sams., samsetning, samsettur, samstafa, samstafa, samstafa, samstofna, samyrði, sb., segð, setning, setningagerð, setningar, setningarbrot, setningarbygging, setningargerð, setningarliður, setningaskil, setningaskipun, sérheiti, sérhljóð, sérhljóðakerfi, sérhljóði, sérnafn, sérstæður, sf., sfn., skildagatíð, skilyrðissetning, skilyrðistenging, skýringarsetning, skýringartenging, slang, slangur, slanguryrði, sletta, smáorð, smáorðasögn, smækkunarorð, so., spurnar, spurnarform, spurnarfornafn, spurnarorð, spurnarsetning, spurnartenging, st., staðarforsetning, staðarsetning, staðreyndasögn, stafavíxl, stafmerki, stafsetningarregla, stakmál, sterkur, sterkur, stig, stigbeygja, stigbeygja, stigbreyta, stigbreyta, stigbreyting, stofn, stofnlægur, stytting, stýfður, sunnlenska, sögn, tala, talmál, tengiorð, tengisögn, textasafn, tfn., tilgangssetning, tilgangstenging, tilvísunarfornafn, tilvísunarorð, tilvísunarsetning, tilvísunartenging, tíð, tíð, tíð, tíðarsetning, tíðartenging, tíðasamræmi, tíðbeyging, to., tónamál, tónfall, tvenndarfornafn, tvfn., tvíhenda, tvíhljóð, tvíkvæður, tvítala, tvt., tvöfaldur, tvöfaldur, tækur, tökuorð, tölulýsingarorð, tölunafnorð, uh., umsagnarliður, umsögn, undanfari, undirheiti, undirskipaður, undirskipaður, undirskipun, us., úrfelling, útnafn, vb., veðursögn, veigrunarorð, veikur, veikur, vestfirska, vh., viðsk., viðskeytamál, viðskeyttur, viðskeyttur, viðskeyttur, viðtengingarháttur, viðurkenningarsetning, viðurkenningartenging, viðurlag, virkur, virkur, vörun, yfirfærður, yfirheiti, yfirmál, yfirskipaður, zeta, þáframtíð, þágufallsfrumlag, þágufallssýki, þáliðinn, þáskildagatíð, þátíð, þátta, þáttun, þema, þf., þgf., þlt., þm., þolandi, þolfallsfrumlag, þolfallsleysissögn, þolmynd, þorn, þriðji, þríhenda, þríhljóð, þt., þungur, ætt, öng, örn., örnefni, (+ 596 ->)
Sémantika (MO)
ótækur lýsir baráttuaðferð 1.1
ótækur lýsir lögleiðsla 1
ótækur lýsir viðræðugrundvöllur 1
ótækur lýsir moðsuða 1
vanreifaður og ótækur 0.9
ótækur og óhugsandi 0.9
ótækur og arfavitlaus 0.8
ótækur og óréttlætanlegur 0.8
ótækur lýsir merki 0.8
ótækur lýsir lappi 0.7
ótækur lýsir millinafn 0.7
ótækur lýsir fræðimennska 0.7
ótækur og óskiljanlegur 0.6
ómannlegur og ótækur 0.4
ótækur lýsir yfirsjón 0.4
ótækur lýsir hrynjandi 0.3
(+ 13 ->)